ثنيّه و سى تا بنت لبون و سى تا حقّه نمىتوان عشر اين ارقام را صحيحا در اينجا لازم دانست منتهى آنچه ما در اينجا نقل نموده و از تقسيم و توزيع بيان داشتيم مبرء ذمّه مىباشد زيرا سن برخى از شتران بيشتر مىباشد . قوله : و لا تقشرها : ضمير فاعلى به جنايت و ضمير مفعولى به سمحاقه راجع است . قوله : و هو بياضه : ضمير [ هو ] به وضح و ضمير مجرورى در [ بياضه ] به عظم عود مىكند . قوله : فالعشرة هنا بنتا مخاض الخ : در اينجا دو تا بنت مخاض بر جانى است كه عشر بيست‌تائى است كه در ديه خطائى ثابت است چنانچه دو تا ابن لبون نيز عشر بيست ابن لبونى است كه در ديه خطائى به اولياء مجنى عليه داده مىشود و همچنين سه بنت لبون و سه حقه عشر سىتائى است كه از هركدام در ديه خطائى ثابت و مسلّم مىباشد . قوله : فلا يتحقّق بالتحرير : ضمير در [ لا يتحقّق ] به توزيع راجع بوده و مقصود از [ بالتحرير ] بالتّصحيح مىباشد . قوله : و لكن ما ذكرناه منه : ضمير در [ منه ] به توزيع راجعست . قوله : لانّه ازيد سنا فى بعضه : ضمير در [ لانّه ] بما ذكرناه راجع بوده و مقصود از [ بعضه ] خلف حوامل مىباشد كه سنّ آن از ثنيّه بيشتر است چه آنكه شترى كه بين ثنيّه و بازل عام باشد بخلفه خوانده مىشود . متن : و المنقلة بتشديد القاف مكسورة و هي التي تحوج إلى نقل العظم إما بأن ينتقل عن محله إلى آخر ، أو يسقط .